Hoewel


Stilte
mei 23, 2008, 8:02 pm
Ingedeeld onder: Uncategorized

Het oorzakelijk verklaren van de Stilte…

Na vijf jaar hard werken, kan ik u met plezier uitnodigen op mijn eindexamen saxofoon aan het Koninklijk Conservatorium van Gent.

Dit vindt plaats op

 

1 juni 2008 om 15u in de feestzaal Het Anker te Zele

               

Daar breng ik voor u het werk

                Concertango van LS Alarcon

                Samen met de harmonie St-Cecilia uit Zele

                En jazz trio

 

10 juni 2008 om 19u in de Miryzaal van het conservatorium.

               

Daar breng ik voor u twee werken met piano

                Sonata van P. Creston

                Concerto van H. Tomasi

                Een Belgische première voor vibrafoon, tape en tenorsax,

Namelijk Daydream van C Wright

En een solowerk

                In Freundschaft van KH Stockhausen

U wordt vriendelijk uitgenodigd…



ikkerikketikke
april 7, 2008, 5:54 pm
Ingedeeld onder: Uncategorized

vandaag gaf ik een minibadkamerconcert met Arsenal

las ik spontaan gedichten voor op café -met serieuze stem en de nodige ingetogenheid-

nodigde ik twee couchsurfende nederlanders uit

ik vang zowaar een glimp op van de echte hoewel!

Joop waar is je feestneus?:)



op weg
april 3, 2008, 7:09 pm
Ingedeeld onder: Uncategorized

Het is heel moeilijk geweest, het was niet zomaar even zwart, maar pikzwart.. Geen licht meer zien, ook niet het melancholische maanlicht… Dagen begonnen sterk op elkaar te lijken, er vormden zich patronen -waardoor het ging, slecht ging, nog slechter ging- en er vormden zich geen geloofwaardige doelen meer…

En het werd ondergaan, eerst nog zwaar rebellerend, later met enige weerstand en nog later volledig gelaten..

Onbestemdheid

Tot het op was, leeg, weg… Vingerknippend omvergeblazen

Nu is er

  • een berg -een hoge- maar ik kan hem beklimmen
  • vrienden, de kaarten en tvermaak voor onderweg
  • een kompas een zinvolle en eerlijke richting
  • een rugzak - met verleden-

En er is een weg, dé weg volgens R. Juarroz.

De clou van de weg
ligt niet zozeer
in zijn splitsingen,
zijn verdachte begin
of zijn twijfelachtige einde,
maar in de bijtende humor
van zijn tweerichtingsverkeer.
Men komt altijd aan,
maar altijd elders.



(de)faitisme
maart 29, 2008, 7:24 pm
Ingedeeld onder: Uncategorized

Het schrale licht in de rokerige kroeg

Aan de toog een heer met grijze mantel en dito broek

Op de transistorradio Chet Baker en onverhoopt geluk

Jouw aanwezige woorden aan het tafeltje in de hoek

maakten dat alles werd zoals het is

Met de lege glazen nam de patron ook

mijn nietszeggende chaos mee